This digital archive presents the video sequence of Prinz von Amadabat.
The project follows the scattered traces of Soltan Gjin Achmet, an Indian traveler who appeared in German-speaking Europe in the early eighteenth century.
The history of Prinz von Amadabat is part of the wider world of the Lost Book of Narad, where fragments, documents, and later retellings come together to reconstruct characters from incomplete archives by filling the gap in history.
Funded by the Department of Culture and Media, Hamburg, Germany.
WHO IS NARADa digital archive
Dieses digitale Archiv präsentiert die Videofolge von Prinz von Amadabat.
Das Projekt folgt den verstreuten Spuren von Soltan Gjin Achmet, einem indischen Reisenden, der im frühen 18. Jahrhundert im deutschsprachigen Europa auftauchte.
Die Geschichte von Prinz von Amadabat ist Teil der größeren Welt des Lost Book of Narad, in der Fragmente, Dokumente und spätere Weitererzählungen zusammenkommen, um Figuren aus unvollständigen Archiven zu rekonstruieren und Lücken der Geschichte zu füllen.
Gefördert von der Behörde für Kultur und Medien, Hamburg, Deutschland.
WHO IS NARADa digital archive
આ ડિજિટલ આર્કાઇવમાં પ્રિન્ઝ ફોન આમદાબાત ની વિડિયો શ્રેણી રજૂ થાય છે.
આ પ્રોજેક્ટ સોલતાન ગ્જિન અખમેતના વિખરાયેલા નિશાનોને અનુસરે છે, જે અઢારમી સદીના આરંભમાં જર્મન ભાષાભાષી યુરોપમાં દેખાતા ભારતીય મુસાફર હતા.
પ્રિન્ઝ ફોન આમદાબાત નો ઇતિહાસ લોસ્ટ બુક ઑફ નારદ ની વિશાળ દુનિયાનો ભાગ છે, જ્યાં ટુકડાઓ, દસ્તાવેજો અને પછીની વાર્તાઓ મળીને અધૂરા આર્કાઇવમાંથી પાત્રોને ફરી ગોઠવે છે અને ઇતિહાસની ખાલી જગ્યાઓ ભરે છે.
The prologue opens the project through its method: to stay with fragments and let archival gaps speak. It introduces Soltan Gjin Achmet not as a fully recoverable historical subject, but as a figure assembled through scattered traces across letters, university records, public texts, and later retellings. This beginning sets the archive as both evidence and stage.
Der Prolog eröffnet das Projekt über seine Methode: bei Fragmenten zu bleiben und die Lücken des Archivs sprechen zu lassen. Soltan Gjin Achmet erscheint hier nicht als vollständig rekonstruierbare historische Person, sondern als Figur, die aus verstreuten Spuren in Briefen, Universitätsakten, öffentlichen Texten und späteren Erzählungen zusammengesetzt wird. Dieser Anfang setzt das Archiv zugleich als Beweis und als Bühne.
પ્રસ્તાવના પ્રોજેક્ટની પદ્ધતિથી શરૂઆત કરે છે: તૂટેલા અંશો સાથે રહેવું અને આર્કાઇવની ખાલી જગ્યાઓને બોલવા દેવી. અહીં સોલતાન ગ્જિન અખમેત સંપૂર્ણ રીતે મળી આવતી ઐતિહાસિક વ્યક્તિ તરીકે નહીં, પણ પત્રો, યુનિવર્સિટી દસ્તાવેજો, જાહેર લખાણો અને પછીની વાર્તાઓમાં છૂટાછવાયા નિશાનીઓમાંથી ગોઠવાતી આકૃતિ તરીકે સામે આવે છે. આ શરૂઆત આર્કાઇવને એક સાથે પુરાવો પણ બનાવે છે અને મંચ પણ.
Chapter 1: SignatureKapitel 1: Die Unterschriftભાગ ૧: સહી
Duration:04:36
Languages: English / Deutsch / ગુજરાતી
This chapter begins from Soltan’s signature itself, one of the rare points where the historical figure seems to touch the present directly. In this project, the signature is not treated as a neutral mark. It is read as self-assertion, as legal trace, and as the fragile moment where identity enters the archive in handwriting.
Dieses Kapitel geht von Soltans Unterschrift selbst aus, einem der seltenen Punkte, an denen die historische Figur die Gegenwart beinahe direkt berührt. In diesem Projekt wird die Unterschrift nicht als neutrales Zeichen behandelt. Sie wird als Selbstbehauptung, als juristische Spur und als fragiler Moment gelesen, in dem Identität handschriftlich ins Archiv eintritt.
આ ભાગની શરૂઆત સોલતાનની સહીથી થાય છે, જે એવી દુર્લભ જગ્યાઓમાંની એક છે જ્યાં ઐતિહાસિક વ્યક્તિ સીધા વર્તમાનને સ્પર્શતી લાગે છે. આ પ્રોજેક્ટમાં સહીને માત્ર સામાન્ય નિશાની તરીકે નહીં, પણ આત્મઘોષણા, કાનૂની છાપ અને એ નાજુક ક્ષણ તરીકે વાંચવામાં આવે છે જ્યાં હસ્તલેખ દ્વારા ઓળખ આર્કાઇવમાં પ્રવેશ કરે છે.
Chapter 2: The Petition LetterKapitel 2: Der Bittbriefભાગ ૨: અરજપત્ર
Duration:04:41
Languages: English / Deutsch / ગુજરાતી
At the center of this chapter is the petition letter, one of the key archival documents in the Soltan research. The project approaches it not only as an administrative record but as a staged appeal shaped by need, diplomacy, and self-fashioning. It shows how survival had to be written in the language of power, and how a voice becomes legible only by passing through protocol.
Im Zentrum dieses Kapitels steht der Bittbrief, eines der wichtigsten Archivdokumente der Soltan-Recherche. Das Projekt versteht ihn nicht nur als Verwaltungsakte, sondern als inszenierten Appell, geprägt von Not, Diplomatie und Selbstformung. Er zeigt, wie Überleben in die Sprache der Macht eingeschrieben werden musste und wie eine Stimme erst durch Protokoll lesbar wird.
આ ભાગના કેન્દ્રમાં અરજપત્ર છે, જે સોલતાન સંશોધનના મુખ્ય આર્કાઇવ દસ્તાવેજોમાંનો એક છે. પ્રોજેક્ટ તેને માત્ર વહીવટી નોંધ તરીકે નથી જોતો, પણ જરૂરિયાત, કૂટનીતિ અને પોતાને ઘડવાની પ્રક્રિયામાં લખાયેલા મંચિત અપીલ તરીકે વાંચે છે. અહીં દેખાય છે કે જીવતા રહેવાની વિનંતિ સત્તાની ભાષામાં જ લખવી પડતી હતી અને અવાજને માન્યતા મળવા માટે પ્રોટોકોલમાંથી પસાર થવું પડતું હતું.
Chapter 3: A Distinguished IndianKapitel 3: Ein vornehmer Indierભાગ ૩: એક પ્રતિષ્ઠિત હિંદુસ્તાની
Duration:02:57
Languages: English / Deutsch / ગુજરાતી
This chapter takes up the phrase “a distinguished Indian” as a historical framing device. In the project, such wording is not innocent. It condenses fascination, hierarchy, and distance, and shows how European description elevated Soltan even while keeping him foreign. The chapter reads these labels critically as part of the archive’s rhetoric.
Dieses Kapitel greift die Formulierung „ein vornehmer Indier“ als historische Rahmung auf. Im Projekt ist eine solche Benennung nicht unschuldig. Sie verdichtet Faszination, Hierarchie und Distanz und zeigt, wie europäische Beschreibung Soltan aufwertete und ihn zugleich fremd hielt. Das Kapitel liest solche Bezeichnungen kritisch als Teil der Rhetorik des Archivs.
આ ભાગ “એક પ્રતિષ્ઠિત હિંદુસ્તાની” જેવા શબ્દપ્રયોગને ઐતિહાસિક ઘડતરના ઉપકરણ તરીકે લે છે. પ્રોજેક્ટમાં આવી ભાષા નિર્દોષ નથી. તે આકર્ષણ, સત્તાક્રમ અને અંતરને એકસાથે સમેટે છે અને બતાવે છે કે યુરોપીય વર્ણન સોલતાનને ઊંચું સ્થાન આપતું હોવા છતાં તેને પરદેશી જ રાખે છે. આ ભાગ આવી ઓળખોને આર્કાઇવની વાણીના ભાગ રૂપે ચાકસાઈથી વાંચે છે.
Chapter 4: The Figure of SoltanKapitel 4: Die Gestalt Soltansભાગ ૪: સોલતાનનો દેખાવ
Duration:03:12
Languages: English / Deutsch / ગુજરાતી
Here the project turns toward appearance, image, and visual speculation. Because Soltan survives in descriptions more than in stable portraiture, the chapter explores how the figure is assembled from mention, costume, posture, and projection. It reflects a larger concern of the project: how to visualize a life without pretending certainty where none exists.
Hier wendet sich das Projekt Erscheinung, Bild und visueller Spekulation zu. Da Soltan eher in Beschreibungen als in gesicherter Porträtüberlieferung fortlebt, untersucht das Kapitel, wie die Figur aus Erwähnung, Kleidung, Haltung und Projektion zusammengesetzt wird. Es berührt damit eine zentrale Frage des Projekts: wie ein Leben sichtbar gemacht werden kann, ohne Gewissheit vorzutäuschen, wo keine vorhanden ist.
અહીં પ્રોજેક્ટ દેખાવ, છબી અને દૃશ્ય કલ્પનાની તરફ વળે છે. કારણ કે સોલતાન સ્થિર ચિત્રોમાં કરતાં વર્ણનોમાં વધુ ટકેલો છે, આ ભાગ જુએ છે કે ઉલ્લેખ, પહેરવેશ, ભંગિમા અને પ્રક્ષેપણમાંથી તેની આકૃતિ કેવી રીતે ગોઠવાય છે. આ સમગ્ર પ્રોજેક્ટની મોટી ચિંતાને પણ સ્પર્શે છે: જ્યાં ખાતરી નથી ત્યાં ખોટી નિશ્ચિતતા ઉભી કર્યા વિના એક જીવનને દૃશ્યરૂપ કેવી રીતે આપવું.
Chapter 5: The Student JailKapitel 5: Der Universitätskarzerભાગ ૫: યુનિવર્સિટી કારાગૃહ
Duration:04:43
Languages: English / Deutsch / ગુજરાતી
This chapter follows the peculiar path by which Soltan enters university memory, especially through stories linked to the Karzer. In the larger project, the university prison is not just a historical curiosity. It becomes a site where foreignness, student culture, rumor, and archival residue intersect, showing how institutions remember through fragments and anecdotes.
Dieses Kapitel verfolgt den eigentümlichen Weg, auf dem Soltan in das Gedächtnis der Universität eintritt, besonders über Erzählungen, die mit dem Karzer verbunden sind. Im größeren Projekt ist der Universitätskarzer nicht bloß eine historische Kuriosität. Er wird zu einem Ort, an dem Fremdheit, Studentenkultur, Gerücht und archivalischer Rest zusammenlaufen und zeigen, wie Institutionen durch Fragmente und Anekdoten erinnern.
આ ભાગ એ અજીબ માર્ગને અનુસરે છે જેના દ્વારા સોલતાન યુનિવર્સિટીની સ્મૃતિમાં પ્રવેશ કરે છે, ખાસ કરીને કાર્ઝર સાથે જોડાયેલા કિસ્સાઓ દ્વારા. સમગ્ર પ્રોજેક્ટમાં યુનિવર્સિટી કારાગૃહ માત્ર ઐતિહાસિક જિજ્ઞાસા નથી. તે એવી જગ્યા બની જાય છે જ્યાં પરદેશીપણું, વિદ્યાર્થી સંસ્કૃતિ, અફવા અને આર્કાઇવના અવશેષો ભેગા થાય છે અને બતાવે છે કે સંસ્થાઓ તૂટેલા અંશો અને કિસ્સાઓ દ્વારા કેવી રીતે યાદ રાખે છે.
Chapter 6: Welcome Poem in HamburgKapitel 6: Willkommensgedicht in Hamburgભાગ ૬: હામ્બર્ગમાં સ્વાગત કાવ્ય
Duration:04:43
Languages: English / Deutsch / ગુજરાતી
This chapter centers on the Hamburg welcome poem associated with Michael Richey and follows Soltan’s entry into public literary culture. Within the project, the poem matters because it transforms a passing visitor into a civic event. It reveals how the city writes the foreign guest into verse, admiration, and urban self-image.
Dieses Kapitel konzentriert sich auf das Hamburger Willkommensgedicht, das mit Michael Richey verbunden ist, und verfolgt Soltans Eintritt in die öffentliche literarische Kultur. Innerhalb des Projekts ist das Gedicht wichtig, weil es einen vorübergehenden Besucher in ein städtisches Ereignis verwandelt. Es zeigt, wie die Stadt den fremden Gast in Vers, Bewunderung und städtisches Selbstbild einschreibt.
આ ભાગ માઈકલ રિખી સાથે જોડાયેલા હામ્બર્ગના સ્વાગત કાવ્યને કેન્દ્રમાં રાખે છે અને સોલતાન કેવી રીતે જાહેર સાહિત્યિક સંસ્કૃતિમાં પ્રવેશે છે તે જુએ છે. સમગ્ર પ્રોજેક્ટમાં આ કાવ્ય મહત્વનું છે કારણ કે તે પસાર થનારા મહેમાનને નાગરિક ઘટનામાં ફેરવી દે છે. શહેર પરદેશી મહેમાનને કેવી રીતે કાવ્ય, પ્રશંસા અને પોતાના શહેરી સ્વરૂપમાં લખે છે તે અહીં ખુલ્લું પડે છે.
Chapter 7: The DoubtKapitel 7: Der Zweifelભાગ ૭: શંકા
Duration:03:06
Languages: English / Deutsch / ગુજરાતી
The final chapter brings the project to its most necessary condition: doubt. Questions around Soltan’s status, self-presentation, reception, and later retelling are not treated as obstacles to the work but as part of its form. The chapter understands uncertainty as a historical atmosphere and as a method of reading against easy conclusions.
Das letzte Kapitel führt das Projekt zu seiner notwendigsten Bedingung: dem Zweifel. Fragen nach Soltans Status, Selbstinszenierung, Rezeption und späterer Weitererzählung werden nicht als Hindernisse der Arbeit behandelt, sondern als Teil ihrer Form. Das Kapitel versteht Unsicherheit als historische Atmosphäre und als Methode, gegen vorschnelle Gewissheiten zu lesen.
અંતિમ ભાગ પ્રોજેક્ટને તેની સૌથી જરૂરી સ્થિતિ સુધી લાવે છે: શંકા. સોલતાનની સ્થિતિ, આત્મપ્રસ્તુતિ, સ્વીકાર અને પછીની વાર્તાઓ સંબંધિત પ્રશ્નોને અહીં કામમાં અવરોધ તરીકે નહીં, પરંતુ તેના સ્વરૂપના ભાગ તરીકે જોવામાં આવે છે. આ ભાગ અનિશ્ચિતતાને ઐતિહાસિક વાતાવરણ પણ માને છે અને સહેલાં નિષ્કર્ષો સામે વાંચવાની પદ્ધતિ પણ.
The epilogue does not close the case. It returns the viewer to the unresolved state in which the project deliberately remains, where archive, imagination, and historical responsibility continue to meet. In that sense, the work ends by refusing finality and by leaving Soltan’s afterlife open.
Der Epilog schließt den Fall nicht ab. Er führt die Betrachtenden in jenen unaufgelösten Zustand zurück, in dem das Projekt bewusst verbleibt, wo Archiv, Imagination und historische Verantwortung weiter aufeinandertreffen. In diesem Sinn endet die Arbeit, indem sie Endgültigkeit verweigert und Soltans Nachleben offen lässt.
ઉપસંહાર આ કિસ્સાને પૂરું કરતો નથી. તે દર્શકને ફરી તે અનિર્ણિત સ્થિતિમાં પરત લાવે છે જેમાં પ્રોજેક્ટ જાણીને રહે છે, જ્યાં આર્કાઇવ, કલ્પના અને ઐતિહાસિક જવાબદારી સતત ભેગા થાય છે. આ અર્થમાં કામ અંતે કોઈ અંતિમ નિર્ણય આપતું નથી અને સોલતાનના પરવર્તી જીવનને ખુલ્લું જ રાખે છે.
